Ze zijn de wereld aan het redden in Kopenhagen. Hopelijk maken ze er wat van, en dan liefst met redelijke argumenten. Want de discussie over de opwarming van de aarde krijgt soms messianistische trekjes. “Bekeert U, want het Einde der Tijden is nabij!”
Westerlingen, met hun joods-christelijke wereldbeeld, zijn daar goed in. Zij hebben een schuldgevoel nodig. Wij moeten met zijn allen lekker iets mispeuteren. Daarover kunnen we dan naar hartenlust jammeren, politieke partijen oprichten, wereldcongressen organiseren en boeken volschrijven. Er gaan processies (betogingen) uit en er worden aflaten (emissierechten) verkocht. Hetzelfde geldt voor duurzaamheid. Alles wat vanaf nu nog geproduceerd wordt, moet duurzaam zijn, al vult elke sekte of bank, elke arbeider of ornitholoog dat woord anders in. Niemand weet wat duurzaamheid eigenlijk betekent.
Want duurzaamheid gaat uit van het idee dat er zoiets als een onveranderende wereld, een perfecte natuur zou bestaan. Dat is natuurlijk niet zo. Onze aarde, en dus ook het klimaat, verandert voortdurend. Pech voor wie daar nadeel bij heeft. Maakt mij dat nu tot een klimaatscepticus? Geenszins. De zeespiegel stijgt. Goed nieuws voor de vissen. Maar de menselijke samenleving komt erdoor onder druk en mijn solidariteit als mens is in de eerste plaats met mijn medemens. Dus is een strijd tegen een overdreven snelle opwarming van de aarde wél op zijn plaats.
De handelaars in collectieve schuld zeggen dat het onze huisdieren zijn die de meeste broeikasgassen uitstoten, wanneer ze winden en boeren laten. Ze lossen massaal koolzuurgas en een beetje methaan. Ze zeggen dat een koe wel 15.000 liter water verspilt voor ze op ons bord belandt. Maar wacht eens. Een koe weegt een kilo of vijfhonderd, geen twintig ton! Dat water zit al lang niet meer in het beestje. Het is er langs natuurlijke weg weer uitgedampt en –gestroomd en heeft de de bodem en de atmosfeer vervoegd. Het is terug waar het vandaan kwam. Zoiets is geen verspilling. Lavoisier zei het al meer dan 200 jaar geleden: “Rien ne se crée, rien ne se perd.”
Konijn uit eigen tuin
Een koe hoort gras te eten. Als dat gras niet door de koe wordt opgegeten, dan vergaat het. Door toedoen van kleine diertjes in de bodem wordt dat rot gras op zijn beurt weer koolzuurgas en een beetje methaan. Iedereen die in zijn tuin een compostbak heeft, zit met een eigen fabriekje voor koolzuurgas en wat methaan. Elk organisch materiaal vergaat zo, of dat nu via een koe gebeurt of via het strooisel tussen de bloemen. Dat is de logica van de koolstofcyclus.
Geef onze koetjes een break. Als we eens zouden beginnen onze voedseldieren weer in hun oorspronkelijke context te plaatsen?
Varkens zijn in onze huizen terechtgekomen als afvalverwerkers. Kippen spelen die rol ook, en voeden zich verder met ongedierte. Er was een tijd dat scholen en ziekenhuizen varkens hielden voor de overschotten. Dat is nu allemaal verboden. Tracabiliteit is wettelijk belangrijker dan duurzaamheid. Breng daarom de voedseldieren terug in de stad. Dat vermindert de afvalberg die in Heembeek ook maar weer onmiddellijk in CO2 wordt omgezet.
Genoeg pamflet: wat eet men zoal in Kopenhagen, tijdens de conferentie? Wie er van het station langs het pretpark Tivoli naar de Nieuwe Haven (die eigenlijk de oude is), loopt, dwars door de stad, die steekt het Rådhuspladsen (ze spreken dat daar uit als Rojsplos, of zoiets) over en duikt de Strøget (Streujt) in, de winkelwandelstraat. Overal ziet men stalletjes die pølser verkopen, een soort van frankfurterworsten, gefrituurd of gekookt. De gekookte zijn zonder enige verdere reden vaak nog rood gekleurd ook. Daarop hoort dan remouladesaus of zoete mosterd, die uit hangende flessen-met-tepels worden geknepen op de worst. Raar zicht. Ideaal voer voor gehaaste vergaderaars en manifestanten. Zeker wanneer u de overige prijzen kent in die stad. Om die reden drinkt ook iedereen koffie. Carlsberg en Tuborg komen pas ’s avonds aan bod. En de meeste bezoekers proberen dan even niet naar de prijslijst te kijken. Smakelijk.
Nick Trachet — © Brussel Deze Week
Nog 3
Je hebt 0 van de 3 kado-artikelen gelezen.
Op 2 september krijg je nieuwe kado-artikelen.
Op 2 september krijg je nieuwe kado-artikelen.
Als betalend lid lees je zoveel artikelen als je wilt, én je steunt Foodlog
Lees ook
jaja, Nick, ge hebt dat heel goed gezegd. (Ik werk nog op windows NT tot dit bakske foert zegt. En dat hapert aan alle kanten. Al jaren. Dit is nog ne computer uit de tijd dat die niet kapot mochten gaan. Dat gaat blijven duren, dus. Vandaar ook vaak tikfouten. Soms misverstanden. Want sneller wordt Windows niet van jaren moeten draaien.)
Ik heb bij u nooit het gevoel dat ge op een standbeeld van uzelf aast, als ge me begrijpt.
Ik ben ook voor dieren in de stad en in mijne hof. Ik ben ook voor minder auto's in de stad en minder uitlaatgassen in mijne hof. Ik heb ne grote hof. En afgelopen weken veel rode biet klaargemaakt. Vrieskou maakt rode biet zoet.
Wanneer schrijft ge eens iets over rode biet?
Steven, uw eerste zin is niet helemaal duidelijk, maar ik denk dat ge dus akkoord gaat?
Een vooruitgangsdenken kan ook buiten een puur materialistische visie. het hoeft niet alleen om meer consumptie te gaan.
Nick, dat semi-religieuze (of mag ik het surrogaat noemen) dat deel in je analyse. Het gaat 'm erover hoe we met 7 miljard mensen aan de (voeder)bak geraken. En over vooruitgangsmanie, een fenomeen dat we erfden met de Verlichting. Dit voorstellen als een tyisch christelijk-westers is in de wortels wel correct, maar het (ge)loof woekert (van maoïsten tot kapitalisten) al generaties lang over de wereld. Voor mezelf heb ik besloten hier geen woorden meer aan vuil te maken. Edoch.
"Wat gaat er gebeuren als ookn og eens de Indiërs en Chinezen allemaal met de auto gaan rijden?", vroeg men zich al eens af, op een onbewaakt moment. Gisteren hoorde ik dat de Chinese automarkt voor het eerst in verkoop die van de VS overtrof.
Veel meer dan een reactie uit zondebesef of spijt, zal het er ons vooral om moeten te doen zijn voor onze eigen kinderen/kleinkinderen ons mee in te zetten voor een leefbare wereld.