Mensen houden van zoet. Daar blijkt de voedingsmiddelenindustrie handig op in te spelen. In maar liefst driekwart van alle verpakte voedingsmiddelen zit een (toegevoegd) 'zoetje'.
Onderzoekers van de University of North Carolina onderzochten ruim 85.000 verpakte voedingsmiddelen. Ze constateerden dat 75 procent daarvan 'zoet' bevat: 68 procent bevat calorierijke zoetstoffen, 1 procent caloriearme, en 6 procent allebei. Dat is een zodanig hoog percentage dat het bij de onderzoekers gezondheidstwijfels oproept. Het onderzoek is verschenen in The Journal of the Academy of Nutrition and Dietetics.
De calorierijke zoetstoffen (suikers) zaten, niet verrassend, in meer dan 95 procent van de cakes, koekjes, taart, cruesli, repen, ontbijtgranen, snoep en suikerhoudende frisdranken. De calorie-arme zoetstoffen zaten in meer dan 33 procent van de yoghurts en energiedranken, maar ook in 42 van de watertjes, al dan niet met een smaakje en uiteraard in bijna alle light dranken. De meest genoemde zoetstoffen waren corn syrup, sorghum, rietsuiker, high-fructose corn syrup (HFCS), en fruitsapconcentraat.
De activistische onderzoeksleider Barry Popkin zegt op AFN dat er momenteel meer en meer vraagtekens gezet worden bij het gebrek aan voedingswaarde van zoetstoffen. Het overal maar aan toegevoegde 'zoetje' leidt tot “changing taste preferences, energy intake, and dietary patterns.”
In Food, Nutrition & Science zegt Popkin bovendien: “Vanuit een evolutionair perspectief is zoet eten altijd veilig en goed geweest. We moesten bessen en ander zoet voedsel eten wanneer het beschikbaar was. Een zoete smaak van voedingsmiddelen is een fantastische manier om ze aan de man te brengen.”
“Ik geloof dat de belangrijkste reden om calorierijke zoetstoffen toe te voegen is ons ertoe te brengen dit product te willen consumeren en er meer en meer van te willen. Omdat er geen voedingsstoffen inzitten, en calorierijke zoetstoffen 'lege calorieën' zijn, zouden ze tot een minimum teruggebracht moeten worden. Voor veel mensen, zoals diabetici en mensen met overgewicht, zouden labels een uitkomst zijn.”
Hoeveel suiker staat voor hoeveel energie, is een vraag die nog altijd niet beantwoord is. Volgens Popkin zou het al helpen als op de etiketten duidelijk gemaakt wordt hoeveel zoet er van nature in een product zit, en hoeveel er is toegevoegd. Dan kan de consument zelf nog wel kiezen of hij die lege extra's calorierijk of calorie-arm wil consumeren. Overigens wijst steeds meer onderzoek erop dat ook 'light'-producten, dus met calorie-arme zoetstoffen, niet leiden tot een vermindering in de energie-inname van consumenten.
Fotocredits: sweet rainbow, SusanBroman
Dit artikel afdrukken
De calorierijke zoetstoffen (suikers) zaten, niet verrassend, in meer dan 95 procent van de cakes, koekjes, taart, cruesli, repen, ontbijtgranen, snoep en suikerhoudende frisdranken. De calorie-arme zoetstoffen zaten in meer dan 33 procent van de yoghurts en energiedranken, maar ook in 42 van de watertjes, al dan niet met een smaakje en uiteraard in bijna alle light dranken. De meest genoemde zoetstoffen waren corn syrup, sorghum, rietsuiker, high-fructose corn syrup (HFCS), en fruitsapconcentraat.
De activistische onderzoeksleider Barry Popkin zegt op AFN dat er momenteel meer en meer vraagtekens gezet worden bij het gebrek aan voedingswaarde van zoetstoffen. Het overal maar aan toegevoegde 'zoetje' leidt tot “changing taste preferences, energy intake, and dietary patterns.”
In Food, Nutrition & Science zegt Popkin bovendien: “Vanuit een evolutionair perspectief is zoet eten altijd veilig en goed geweest. We moesten bessen en ander zoet voedsel eten wanneer het beschikbaar was. Een zoete smaak van voedingsmiddelen is een fantastische manier om ze aan de man te brengen.”
“Ik geloof dat de belangrijkste reden om calorierijke zoetstoffen toe te voegen is ons ertoe te brengen dit product te willen consumeren en er meer en meer van te willen. Omdat er geen voedingsstoffen inzitten, en calorierijke zoetstoffen 'lege calorieën' zijn, zouden ze tot een minimum teruggebracht moeten worden. Voor veel mensen, zoals diabetici en mensen met overgewicht, zouden labels een uitkomst zijn.”
Hoeveel suiker staat voor hoeveel energie, is een vraag die nog altijd niet beantwoord is. Volgens Popkin zou het al helpen als op de etiketten duidelijk gemaakt wordt hoeveel zoet er van nature in een product zit, en hoeveel er is toegevoegd. Dan kan de consument zelf nog wel kiezen of hij die lege extra's calorierijk of calorie-arm wil consumeren. Overigens wijst steeds meer onderzoek erop dat ook 'light'-producten, dus met calorie-arme zoetstoffen, niet leiden tot een vermindering in de energie-inname van consumenten.
Fotocredits: sweet rainbow, SusanBroman
Nog 3
Je hebt 0 van de 3 kado-artikelen gelezen.
Op 2 september krijg je nieuwe kado-artikelen.
Op 2 september krijg je nieuwe kado-artikelen.
Als betalend lid lees je zoveel artikelen als je wilt, én je steunt Foodlog
Lees ook
Helaas zijn weinig mensen zich ervan bewust dat suiker ook ziek kan maken. Is het niet met een Candida-infectie dan wel met een pancreas die overuren maakt, met diabetes als gevolg... Heb het aan den lijve ervaren. Eenmaal suikervrije voeding gewend merk je dat de bloedsuikerspiegel stabieler blijft en je je veel fitter voelt! Wie geen lichamelijke klachten (her-)kent is hiervan moeilijk te overtuigen. Als de industrie de hoeveelheid suiker in hun producten langzaamaan zou minderen, zonder dat dit de consument direct opvalt in smaak, zouden we naar mijn idee op termijn een hoop ziektekostendeclaraties kunnen voorkomen.
@Dennis: terecht of niet, feit is dat veel "minder vet" producten meer suiker bevatten. Wel een eye-opener voor mij (nooit bij stil gestaan) dat dat soortelijk gewicht van suiker zo verschilt van dat van vet! Dank.
Hebben ze ook vlees en vleeswaren getest? Want ook daar heb ik vele keren dingen als dextrose in de ingrediënten zien staan, zelfs bij doogewoon (kip)gehakt.
@Marc (#1):
Misschien is het verstandig dat we eerst eens ophouden met suiker/koolhydraten calorisch beter dan vet te noemen. Het is weliswaar correct dat er minder calorieën per gram in koolhydraten zitten dan in vet*, maar dat maakt koolhydraten nog niet 'beter'. Het lichaam is een geregeld systeem en koolhydraten hebben een andere invloed op de regeling dan vetten. De invloed op die regeling lijkt van groter belang dan het totaal aan calorieën. Daardoor komt het er effectief op neer dat koolhydraten eerder tot overgewicht lijken te leiden dan vetten. Het benadrukken van de lagere calorische waarde van koolhydraten t.o.v. vet vertroebeld het beeld van de uiteindelijke effecten op het lichaam.
* Overigens is het verschil in calorieën per volume-eenheid een stuk kleiner. De dichtheid van vet is immers een stuk lager dan van bijvoorbeeld suiker (zie bijvoorbeeld suiker en boter). Het is de vraag of een mens in de praktijk zijn voedsel 'afweegt' in kilo's of eerder in liters.
NNeferland is geen USA, maar ik vrees op dit gebied vergelijkbaar (niet in absolute getallen, maar trendmatig).