Unilever ligt inmiddels duurzaam op koers. Nu de consument nog. Het concern deelde onlangs zijn zorgen over ons gedrag met zijn afnemers.
Frank Weijers hanteert de voorzittershamer van de directie van Unilever in de Benelux. Vorige week dinsdag presenteerde hij de voortgang van Unilever op het duurzame pad aan supers en andere wederverkopers. Het bedrijf wil uiteindelijk tweemaal zoveel produceren met de helft van de inputs. Het ligt ruim op schema. De CO2 uitstoot is verminderd met 44 procent. Het waterverbruik tijdens de productie ging omlaag met 25%. Achttien Unileverfabrikanten brengen geen restafval meer naar naar de stort. Alles wordt zinvol verwerkt.
Er is één groot maar. Wij, consumenten. Wij zijn onduurzaam.
"Consumenten zijn zelf de grootste verspillers en milieuvervuilers", zei Weijers. Thuis maken we er een potje van en doen we alle duurzame winst weer teniet. Daarom zoekt Unilever de samenwerking met retailers om ons minder onduurzaam te leren leven. Met Walmart en Tesco's pakte het bedrijf dat al eerder op. Nu zoekt het in Nederland een geschikte partner om thematische campagnes mee te starten. Weijers wil er nog niet teveel over zeggen, maar al wel dit: "op 5 juni trappen we een nieuwe campagne af, getiteld Waterspaarders."
Wie denkt dat we schamperen, vergist zich. NGO's - van Greenpeace, Havelaar en Milieudefensie tot WakkerDier - gaan last krijgen van dit bedrijf. Unilever wil, zo zegt het, niet volgen maar voorop lopen. En het heeft het prima door: het is loei makkelijk om zelf een NGO-achtige campagne te starten, het waar te maken én er de credits en sympathie voor te oogsten. Ze hebben goed geleerd van het oogsten van de shit van zulke partijen.
Bron: printeditie Levensmiddelenkrant, nr. 8, p. 16.
Fotocredits: The Unilever Series: Ai Weiwei (at Tate Modern London), appelogen.be uitsnede
Dit artikel afdrukken
Er is één groot maar. Wij, consumenten. Wij zijn onduurzaam.
"Consumenten zijn zelf de grootste verspillers en milieuvervuilers", zei Weijers. Thuis maken we er een potje van en doen we alle duurzame winst weer teniet. Daarom zoekt Unilever de samenwerking met retailers om ons minder onduurzaam te leren leven. Met Walmart en Tesco's pakte het bedrijf dat al eerder op. Nu zoekt het in Nederland een geschikte partner om thematische campagnes mee te starten. Weijers wil er nog niet teveel over zeggen, maar al wel dit: "op 5 juni trappen we een nieuwe campagne af, getiteld Waterspaarders."
Wie denkt dat we schamperen, vergist zich. NGO's - van Greenpeace, Havelaar en Milieudefensie tot WakkerDier - gaan last krijgen van dit bedrijf. Unilever wil, zo zegt het, niet volgen maar voorop lopen. En het heeft het prima door: het is loei makkelijk om zelf een NGO-achtige campagne te starten, het waar te maken én er de credits en sympathie voor te oogsten. Ze hebben goed geleerd van het oogsten van de shit van zulke partijen.
Bron: printeditie Levensmiddelenkrant, nr. 8, p. 16.
Fotocredits: The Unilever Series: Ai Weiwei (at Tate Modern London), appelogen.be uitsnede
Nog 3
Je hebt 0 van de 3 kado-artikelen gelezen.
Op 2 september krijg je nieuwe kado-artikelen.
Op 2 september krijg je nieuwe kado-artikelen.
Als betalend lid lees je zoveel artikelen als je wilt, én je steunt Foodlog
Lees ook
Melchert schreef: "Maar het blijft in mijn ogen een strategie om de consument het liefs op zo veilig mogelijke afstand houden. Want stel je voor dat die consument echt actief gaat nadenken! "
Mooi gezegd..
Het is nogal dubieus dat men het CO2-verbruik wil halveren en tegelijk de omzet wil verdubbelen. Waarom niet genoegen nemen met gelijke omzet en een nog grotere CO-reductie? Dat zou pas van mentaliteit getuigen.
Je kunt je natuurlijk ook afvragen hoe men die omzet wil verdubbelen. Ik denk dan aan twee opties: nog meer bedrijven en hun producten opkopen of mensen meer van hun eigen producten laten consumeren. Ik ga er vanuit dat dat laatste zeker niet onbelangrijk is. En als ik gelijk heb dan beticht Unilever de consument ervan dat hij er een potje van maakt terwijl ze zelf alles aan doet om mensen maar meer te laten consumeren.
Een mooi praktijkvoorbeeld hiervan vind ik 'de Aziaten aan de deo helpen':
http://www.distrifood.nl/Fabrikanten/Algemeen/2008/5/Unilever-helpt-Aziaat-aan-deodorant-DIS129402W/
Vice president van Axe zei destijds ‘Niemand heeft nog een manier gevonden om Aziaten het besef bij te brengen dat ze lichaamsgeur afgeven.’ En nu zijn dus ook de Aziaten aan de Axe. Ooit wel eens gezien wat voor een overbodige lelijke dop er op die busjes zit? Over milieuvervuiling gesproken.
En dan komt Unilever met droge douche gel zodat we minder hoeven te douchen. We hoeven ook niet zoveel te douchen, maar dat betekent niet dat we het douchen zouden moeten vervangen door droog douchen. Wat een kolder. Het dom proberen te houden van de consument gaat zoals Melchert zegt maar mooi gewoon door.
Natuurlijk is het ook in het grootste belang van Unilever dat zij en haar consumenten verduurzamen. Neem de palmolieplantages. Vroeg of laat moet je, als alles echt kapot dreigt te gaan, zorgen dat je het anders gaat aanpakken. Want anders heb je straks helemaal geen olieplantages meer en zit je met lege handen.
Kortom: verduurzaming van Unilever is een noodzakelijk kwaad verpakt in een mooi 'kijk eens hoe groen wij zijn' marketing-jasje.
Niet de vraag hoeveel energie er geconsumeerd wordt, maar de vraag hoeveel energie vuil geproduceerd wordt, is de kern van het verhaal.
Volgens mij wil de gemiddelde consument best wel windmolenparken op zee en andere duurzame energiebronnen.
De ontwikkelingen gaan snel, zoals de nieuwste zonnecollector die vorige maand gepresenteerd werd, met enorm hoog rendement - die goedkoper is dan alle andere alternatieven... zelfs goedkoper dan kolenenergie.
De overheid is de belangrijkste belemmerende factor, niet de consument (met de vraag of de overheid vanuit haar bestuurlijke rol niet meer verantwoordelijkheid moet nemen dan de individuele burgers). Of dat te maken heeft met commissariaten/ vriendjes bij Shell en zo kan ik niet inschatten.
Jopie, ik heb dat rapport ook ooit doorgeneusd. Wat bleef hangen was dat de percentages die jij hier noemt uit dit rapport uiterst discutabel zijn omdat ze zeer afwijkend zijn van andere getallen die in mijn hoofd rondzweven. In sommige gevallen hebben verschillende auteurs van alles op één hoop gegooid. Iets waar ik ze wel vaker op heb betrapt. Let wel zonder CO2 zou het hier minus 18 graden zijn. De hamvraag is wat, wie is met welke moderne input verantwoordelijk voor het destabiliseren van onze leefomgeving. Kritiekloos wordt hier weer die 18% van Meat the Truth (Livestock Long Shadow) opgevoerd. Lezen die lui dat oorsponkelijke rapport dan nooit? Het is sowieso een rare tabel waarin energiegebruik en broeikasgassenuitstoot zo maar worden gekoppeld.
@Niels, hier gaan we nooit uitkomen, maar er is een Wagenings rapport dat met heel andere gegevens komt. Als het specifiek over voeding gaat (pagina 28) dan is de verdeling van het directe energieverbruik toegerekend aan landbouw(28,5%), industrie, verpakking, transport en handel (45%) en consument (28,5%).
Zelf ga ik bewust om met energie: 24 zonnepanelen, 2 zonnecollectoren, houtgestookte CV, 4000 prive autokilometers, geen kasgroentes, 5 kg vlees op jaarbasis, geen gasaansluiting. (Toch ben ik in Foodlog begrippen niet duurzaam bezig: produceer en consumeer bio en slacht mijn hanen op 9 maanden, ver verwijderd van de duurzaamheidszegeningen van een 5 weeks ploffertje).
Maar je blijft modderen binnen die 13%, die 87% aan indirecte energie kan ik niet beïnvloeden, die komt voor rekening van anderen, die ik mijn reactie onterecht aanduidde als de Unilevers.
In het Wagenings rapport staan ook voorstellen voor labeling van voedingsmiddelen (pagina 38). Jack, voor je gemoedsrust kun jij beter niet kijken. Maar het bekijken van individuele producten is mijn ogen van beperkte waarde, het gaat om de totale leefstijl.
@Niels, de getallen van Unilever zitten best goed in de buurt laten ook onze schattingen zien. Al maken ze 1 vergissing. LCA's op CO2 die geen onderscheid maken tussen kort en lang CO2 zijn niet super relevant mijninsziens. Verder zou ik juist van Unilever willen weten hoeveel grond en kunstmest en water er per eenheid consumentenproduct wordt gebruikt. Maar het is absoluut waar dat de bijdrage via productie en transport relatief klein is. Misbruik van grondstoffen, reductie van foodwaste, minder re-work zou een super hoge prioriteit moeten hebben. Ik ken zelfs voorbeelden van energie-verhogende processen die doordat er minder wordt weggegooid (langere houdbaarheid) toch uiteindelijk bespaard wordt. Het punt is dat energie kunstmatig duur is en agri-grondstoffen door subsidies kunstmatig goedkoop, dit lokt gekke effecten uit. Focus op grondstoffen gebruik door de keten zou het allerbelangrijkste moeten zijn. En verduurzaming gaat dan uiteindelijk vooral om het verdelingsvraagstuk van de inputs.