In België noemen ze het de 'vijfsecondenregel': je laat iets op de grond vallen, raapt het supersnel op en stopt het alsnog in je mond. Onder het mom: het heeft de grond nauwelijks geraakt en is dus niet vies. Britse microbiologen onderzochten het en kwamen tot de conclusie dat het echt waar is - enigszins afhankelijk van de ondergrond en de aard van het lekkers.
De onderzoekers stelden met enige verbazing vast dat bacteriën (waaronder E.coli, Staphylococcus aureus) zich het minst snel hechten aan voedsel vanaf met tapijt beklede vloeren en veel sneller vanaf tegels of laminaat. Ook verrassend was dat vochtig of sappig voedsel (plakkerige snoepjes, pasta) nauwelijks besmet raakte als het meteen weer werd weggenomen. De onderzochte tijdsspannes varieerden van 3 tot 30 seconden. Dat meldt De Morgen.
Dit artikel afdrukken
De onderzoekers stelden met enige verbazing vast dat bacteriën (waaronder E.coli, Staphylococcus aureus) zich het minst snel hechten aan voedsel vanaf met tapijt beklede vloeren en veel sneller vanaf tegels of laminaat. Ook verrassend was dat vochtig of sappig voedsel (plakkerige snoepjes, pasta) nauwelijks besmet raakte als het meteen weer werd weggenomen. De onderzochte tijdsspannes varieerden van 3 tot 30 seconden. Dat meldt De Morgen.
Nog 3
Je hebt 0 van de 3 kado-artikelen gelezen.
Op 2 september krijg je nieuwe kado-artikelen.
Op 2 september krijg je nieuwe kado-artikelen.
Als betalend lid lees je zoveel artikelen als je wilt, én je steunt Foodlog
Lees ook
Toch nog een reactie:
Hoewel eten emotie is, vind ik dat onderzoek wel moet deugen, onder het motto "doe iets goed of doe iets niet."
Op de site http://www.discovery.com/tv-sh...
wordt dit onderzoek keurig onderuitgeschoffeld. Dat wil niet zeggen dat gevoelsmatig zo een onderzoek niet positief kan overkomen. En overigens staat het iedereen vrij om wat er ook maar onderzocht wordt, als waarheid te accepteren, ook als het onderzoek niet deugt.
Ik trek het onderzoek dat hier gepresenteerd wordt in twijfel en daar ben ik niet alleen in. wat een klunzig onderzoek zeg......... zie dus de prachtige video bij mythbusters. En verder de reacties bij de website van de universiteit.
Het is een 'intern' onderzoek dat nog niet in een blad is verschenen (en dus niet peer reviewed is), maar het is wel degelijk een echt onderzoekje: zie hier de link naar Aston voor het onderzoek; de pagina vermeldt keurig dat het nog niet peer reviewed is. Het onderzoek is er op te vragen.
Mevrouw Simone Hertzberger, schamen? Nee toch. Het onderzoek had niet gehoeven, want u en ik en meer dan een miljard mensen aten al zoveel van de vloer, van de stoep, van de straat en van het bospad, dat we weten dat het niet geeft. Eh, meestal niet.
PS. Mogelijk at u de laatste tijd niet zoveel mer van de vloer. Maar ik weet het zeker: toen u kleuter was.
Beste Simone,
Dank voor je toelichting. Ik vraag mij echter af hoe wetenschappelijk je zo'n vraag als deze moet benaderen. Is het niet gewoon een kwestie van gezond verstand/ ervaringskennis dat je niet meteen doodziek zult worden als je in onze over het algemeen redelijk schone westerse wereld iets opeet dat korte tijd op de vloer heeft gelegen?
Zojuist gelezen dat dit hele zgn. onderzoek over de vijf seconden regel van geen kant deugt.
Daar zijn een aantal redenen voor:
1. Het is een verhaal op powerpoint, gevolgd door een persbericht, maar geen studie.
2. Er is geen enkele vorm van peer review op toegepast
3. Een persbericht is iets anders dan een wetenschappelijke publicatie
4. Het is de Ashton universiteit die dit persbericht uitstuurde en ze sturen op verzoek ook de PDF van de powerpoint presentatie. Maar dat is toch iets anders dan een wetenschappelijke publicatie.
5. In de presentatie drukken de onderzoekers kruisbesmetting uit in percentages. Dat kan alleen als een besmetting homogeen is verdeeld, maar meestal zijn pathogenen niet homogeen verdeeld in vaste levensmiddelen (natuurlijk wel in vloeibare levensmiddelen, maar die raap je niet op als je ze hebt laten vallen).
6. De onderzoekers gebruiken slechts 3 monsters per onderzochte omgevingsfactor. Gezien de niet homogenen verdeling, heb je op z’n minst 20-30 monsters nodig per factor.
7. Er is niet gecorrigeerd voor vocht. Hoe droger een product, des te minder kruisbesmetting er zal plaatsvinden.
8. Er is geen enkele referentie tot eerder uitgevoerd onderzoek en publicatie over dit onderwerp. En zulk onderzoek en publicaties zijn er in overvloed. In 2003 een publicatie over de 5 seconden regel in het prestigieuze tijdschrift: “Journal of Applied Microbiology. In 2004 is de IGNobel prijs uitgereikt voor onderzoek naar dit onderwerp.
Kortom: een onzin onderzoek, waar ik ook intrapte, want ik heb erover getweet.
Ik moet mij schamen dat ik mijn wetenschappelijke bronnen niet eerst heb geraadpleegd, maar ik hoop met deze uitleg iets te hebben bijgedragen aan deze draad.
MythBusters
Paul Dawson at Clemson Journal of Applied Microbiology.
Ig Noble prize.
barfblog.com/2014/03/five-second-food-safety-bs-pr-peer-review-before-pr-press-release/