Van voedselverspilling naar diervoer voor varkens en kippen. Een cluster van bedrijven, overheden, kennisinstellingen en maatschappelijke organisaties werken samen binnen het Circular Food Center aan circulaire ketenconcepten. Het moet een kringloopkarbonade of een verspillingsvrij ei mogelijk maken.
De partners van het nog te openen kennis- en ontmoetingscentrum willen een circulaire dierlijke eiwitketen creëren waarin reststromen op grote schaal hoogwaardig verwerkt worden tot diervoer. In plaats van composteren, vergisten of verbranden moeten kippen en varkens de voedselresten weer ‘upcyclen’ tot een dierlijk eiwitproduct voor humane consumptie. Dat zou de ambitie om voedselverspilling in Nederland jaarlijks met 1 miljard kilo te halveren haalbaar maken.
Bedrijven uit de hele keten werken samen aan businessmodellen om onderscheidende, circulaire producten via supermarkten, speciaalzaken en het out-of-home kanaal aan te bieden. “Het cluster van het Circular Food Center wil dit verhaal op de markt brengen in de vorm van waardevolle producten”, aldus directeur Toine Timmermans van de stichting Samen Tegen Voedselverspilling, een van de initiatiefnemers. “Het moet aantrekkelijk worden voor consumenten en financieel haalbaar voor bedrijven.” Daar horen ook thema’s als voedselveiligheid en dierenwelzijn bij. Ook zal Europese wet- en regelgeving moeten veranderen. Het is nu niet toegestaan om keukenafval en etensresten te verwerken als veevoer voor kippen, koeien en varkens.
Volgens de initiatiefnemers zitten er verschillende voordelen aan het sluiten van de kringlopen: de CO2 van veevoer gemaakt van voedselresten significant lager dan traditioneel veevoer, het leidt tot minder druk op natuurlijk hulpbronnen, zorgt het voor behoud van biodiversiteit, minder afhankelijkheid van de wereldwijde grondstoffenmarkt en een veerkrachtig voedselsysteem.
Het Circular Food Center moet een broedplaats worden voor van de ontwikkeling van concepten zoals het verspillingsvrije ei van clusterdeelnemer Kipster (maar dat is er natuurlijk al) en 'Pigster' (maar dat is er eigenlijk ook al, omdat vooral Nederlandse varkens met reststromen uit de levensmiddelenindustrie worden gevoerd). Kalveren dan? Ook die eten al resten omdat wij de melk drinken en kaas eten. Zelfs koeien eten de nodige resten, al kun je bijvoorbeeld bierbostel beter aan de varkens voeren omdat die er meer dierlijk product voor menselijke consumptie van weten te maken. Wat echt rest is het vertellen van het verhaal én de wettelijke mogelijkheid om keukenafval op te halen en het te koken om het daarna veilig aan de dieren te voeren. Misschien wel aan het buurtvarken, al is dat een beetje uit de mode geraakt nu vegan zo'n hype is. Maar kringloopvlees moet natuurlijk juist wel kunnen.
Dit artikel afdrukken
Bedrijven uit de hele keten werken samen aan businessmodellen om onderscheidende, circulaire producten via supermarkten, speciaalzaken en het out-of-home kanaal aan te bieden. “Het cluster van het Circular Food Center wil dit verhaal op de markt brengen in de vorm van waardevolle producten”, aldus directeur Toine Timmermans van de stichting Samen Tegen Voedselverspilling, een van de initiatiefnemers. “Het moet aantrekkelijk worden voor consumenten en financieel haalbaar voor bedrijven.” Daar horen ook thema’s als voedselveiligheid en dierenwelzijn bij. Ook zal Europese wet- en regelgeving moeten veranderen. Het is nu niet toegestaan om keukenafval en etensresten te verwerken als veevoer voor kippen, koeien en varkens.
Volgens de initiatiefnemers zitten er verschillende voordelen aan het sluiten van de kringlopen: de CO2 van veevoer gemaakt van voedselresten significant lager dan traditioneel veevoer, het leidt tot minder druk op natuurlijk hulpbronnen, zorgt het voor behoud van biodiversiteit, minder afhankelijkheid van de wereldwijde grondstoffenmarkt en een veerkrachtig voedselsysteem.
Het Circular Food Center moet een broedplaats worden voor van de ontwikkeling van concepten zoals het verspillingsvrije ei van clusterdeelnemer Kipster (maar dat is er natuurlijk al) en 'Pigster' (maar dat is er eigenlijk ook al, omdat vooral Nederlandse varkens met reststromen uit de levensmiddelenindustrie worden gevoerd). Kalveren dan? Ook die eten al resten omdat wij de melk drinken en kaas eten. Zelfs koeien eten de nodige resten, al kun je bijvoorbeeld bierbostel beter aan de varkens voeren omdat die er meer dierlijk product voor menselijke consumptie van weten te maken. Wat echt rest is het vertellen van het verhaal én de wettelijke mogelijkheid om keukenafval op te halen en het te koken om het daarna veilig aan de dieren te voeren. Misschien wel aan het buurtvarken, al is dat een beetje uit de mode geraakt nu vegan zo'n hype is. Maar kringloopvlees moet natuurlijk juist wel kunnen.
Nog 3
Je hebt 0 van de 3 kado-artikelen gelezen.
Op 2 september krijg je nieuwe kado-artikelen.
Op 2 september krijg je nieuwe kado-artikelen.
Als betalend lid lees je zoveel artikelen als je wilt, én je steunt Foodlog
Lees ook
Voor echt kringloopvlees heb je toch eigenlijk reïncarnatie nodig?
Reïncarnatie ook een geloof, net als kringlooplandbouw.
Naast vlees wordt er uit die reststroom ook nog meststoffen en energie gehaald 2 producten die in een kringloopeconomie hardstikke belangrijk zijn. Ook de opbrengst van een rustgewas in de akkerbouw doet via een varkenshouderij mee in de kringloop. De akkerbouw krijgt er meststoffen van terug om de aardappels en bieten te bemesten.
Waar het mij om ging is dat je met reststroom-gebruik nog geen kringloop hebt, alleen wat meer efficiency. Kringloop betekent voor mij dat er echt niets meer van buiten af bij komt.
Er is een soort spraakvervlakking in duurzaamheidsland. Laatst in programma over afval (Teun vd Keuken) noemde een baas van een plastic afvalbedrijf het verbranden van dat afval (voor warmte) al "hernieuwbare energie". Terwijl het gewoon uitgestelde oliestook is
Kringloop in de zin van perpetuum mobile bestaat natuurlijk inderdaad niet, daar hebben we het hier al op veel plekken over gehad.
Er is nog wel een slag te maken door keukenafval en etensresten ('swill') en slachtbijproducten (processed animal proteins), na verhitting/bewerking, weer in te zetten als diervoedergrondstoffen.
Ik begrijp dit zinnetje niet: <<Kalveren dan? Ook die eten al resten omdat wij de melk drinken en kaas eten>> Wordt hier niet bedoeld dat wij (d.w.z. de Italianen) de nevenstromen (d.w.z. de kalveren) opeten van onze (d.w.z. Nederlandse) zuivelproductie en -consumptie?
En de zin <<de CO2 van veevoer gemaakt van voedselresten significant lager dan traditioneel veevoer>> moet waarschijnlijk luiden: <<de koolstofvoetafdruk van veevoer gemaakt van voedselresten is significant lager dan die van traditioneel veevoer>>